دوم از ن‍ام محمد سيد ابرار گُل

صبحدم رفتم بچينم گل زگلزار رُخش

ديدم از عكس جمالش هر طرف سيّارگُل

وارد ميخانه گشتم تا بنوشم جرعه اي

شيشه گل، مينا گل آن ساغر دوار گل

سوي مسجد رفتم گويم ثنا از بحر حق

خرقه گل، سجاده گل، تسبيح گل ومحراب گل

حيدرصفدرخرامان ميرود در باغ گل

تن گل پيكر گُل عمامه ورخسار گُل

سورمه چشمم بود خاك سر كوي حسن

مجتبي گل، مرتضي گل، احمد مختار گل

جان ما گردد فدايت شاه مظلومان حسين

كربلا گل، نينوا گل، روضه اخيار گُل

شاه زين العابدين را مازجان خدمت كنيم

باغ گل، گلزار گل، آن عابد بيمار گل

هرگل خوشبو كه بيني از جانب باقر است

شمع گل، پروانه گل، آن ماه بي آزار گل

جمله ما شيعيان را مذهب جعفر بود

مذهبش گل، ملتش گل، دين با اقرار گُل

لشكر موسي كاظم عزم ميدان مي رود

لشكرش گل، مركبش گل، شال وآن دستارگل

ثامن الاطهارسلطان خراسان شاه دن

آقا علي موسي الرضا با چهره‌ گلنار گل

هم تقي گل هم نقي گل هم امام عسگري

چهارده معصوم پاك ومومن ديندار گل

مهدي صاحب زمان كي مي نهي پا در ركاب

خاك پايت بوسم و برسر زنم بسيار گل